دلیل این که مگا ایولوشن‌های جدید Pokémon حال نمیدن اینه که داریم پیر میشیم

Pokémon Legends: Z-A دوباره همون واکنش آشنای طرفدارها رو زنده کرده. با هر معرفی مگا ایولوشن جدید، انتقادها به طراحی ها یکی یکی بالا میاد. سوال اصلی اینجاست که آیا این ایرادها واقعا منطقی هستن، یا فقط نتیجه اینه که بعضی از طرفدارها اصولا با هر نوع تغییری مشکل دارن، حتی وقتی خودشون بیشترین درخواست رو برای تغییر دارن.

فرنچایز Pokémon اولین بار تو Pokémon X & Y اجازه داد نسخه های تازه ای از پوکمون های قدیمی شکل بگیره، همون موقعی که مگا ایولوشن ها معرفی شدن. مگا ایولوشن ها تغییر شکل های موقتی هستن که وسط مبارزه فعال میشن. این یعنی Game Freak مجبور نبود یک تکامل دائمی و جدید بسازه، پس حتی اگه طرفدارها ازشون خوششون نمیومد، تضمینی نبود که تو بازی های بعدی هم برگردن.

مرور کوتاه مگا ایولوشن ها

مکانیک مگا ایولوشن اولین بار تو Pokémon X & Y معرفی شد و اجازه میداد پوکمون ها به شکل های جدید و قوی تر، به صورت موقت تغییر کنن.
مگا ایولوشن ها تو نسل ششم و هفتم حضور داشتن، اما تو Pokémon Sword & Shield حذف شدن و مکانیک Dynamax جاشون رو گرفت.
مگا ایولوشن ها از زمان معرفی، یکی از بخش های اصلی Pokémon Go باقی موندن.
مگا ایولوشن ها تو Pokémon Legends: Z-A برگشتن، این بار با تایمری که در طول مبارزه کم میشه.
Pokémon Legends: Z-A همین طور فرم های Z Mega Evolution رو معرفی کرده که سریع تر هستن اما نوارشون خیلی زود خالی میشه.

مگا ایولوشن ها به تنبلی متهم شدن

مکانیک مگا ایولوشن با وجود این که تعادل بازی رو به هم میزد، بین طرفدارها فوق العاده محبوب بود. هر بازیکن فقط میتونست تو هر مبارزه از یک مگا ایولوشن استفاده کنه، و همین موضوع باعث میشد استراتژی کل نبرد حول همون انتخاب شکل بگیره.

درسته که بعضی مگا ایولوشن ها بیش از حد قوی بودن، مثل Mega Rayquaza، Primal Kyogre و Primal Groudon، اما حضورشون باعث میشد سیستم مبارزه تازه و هیجان انگیز به نظر برسه. خیلی از طرفدارها همین طور دوست داشتن که این مکانیک به پوکمون های تقریبا فراموش شده ای مثل Kangaskhan دوباره اهمیت بده.

مشکل اینجا بود که همه از طراحی ها راضی نبودن. خیلی از مگا ایولوشن ها به تنبلی متهم شدن، مثل Mega Blastoise که فقط چند تا توپ جدید بهش اضافه شده بود، یا Mega Kangaskhan که تغییر اصلیش جدا شدن والد و بچه بود.

مگا ایولوشن ها پتانسیل این رو دارن که واقعا خلاقانه باشن و با طراحی های قدیمی بازی کنن، مخصوصا پوکمون های نسل اول که نزدیک به سی ساله وجود دارن. موقتی بودن این فرم ها یعنی میتونن ایده های یک بار مصرف باشن، پس Game Freak میتونه سراغ ایده های جسورانه و به یادموندنی بره.

طرفدارها خیلی سریع از مگا ایولوشن های جدید بدشون اومد
مگا ایولوشن ها چند نسل کاملا کنار گذاشته شدن، اما بالاخره تو سال ۱۴۰۴ با Pokémon Legends: Z-A برگشتن. برخلاف Pokémon Legends: Arceus که به گذشته سفر میکرد، Pokémon Legends: Z-A بعد از اتفاقات Pokémon X & Y جریان داره و کل داستانش داخل Lumiose City اتفاق میفته.

طبیعی بود که یک بازی جدید تو منطقه Kalos یعنی معرفی مگا ایولوشن های تازه. اولین مگا ایولوشن جدیدی که رسما معرفی شد Mega Dragonite بود، که اولین مگا ایولوشن تازه از زمان Pokémon Omega Ruby & Alpha Sapphire محسوب میشه.

و واکنش طرفدارها؟ تقریبا فاجعه

در عرض چند لحظه، اعتراض ها شروع شد که طراحی تنبله. خیلی ها گفتن فقط دمش رو بزرگ تر کردن، چند تا بال روی سرش گذاشتن و کار تموم شده. این واقعا بهترین ایده ایه که Game Freak میتونه برای Dragonite ارائه بده؟ پوکمونی که یکی از محبوب ترین های تاریخ به حساب میاد، ولی مگا ایولوشنش تقریبا هیچ تفاوتی با فرم اصلی نداره.

این اتهام تنبلی تو محتوای Mega Dimension هم ادامه پیدا کرد. Mega Lucario Z و Mega Zeraora هم به خاطر کمبود خلاقیت حسابی زیر تیغ رفتن. خیلی از طرفدارها حتی فقط با دیدن چند ثانیه تریلر، این طراحی ها رو تنبل و بی الهام کنار گذاشتن.

اما آیا این طراحی ها، یا حتی مگا ایولوشن های کم طرفدار نسل ششم مثل Mega Pidgeot، واقعا سزاوار این حجم از خشم هستن؟ مشکل اصلی آشناییه، و این موضوع فقط به مگا ایولوشن ها محدود نمیشه. طرفدارهای Pokémon خیلی سریع هر طراحی جدیدی رو با این برچسب رد میکنن که “به اندازه کافی پوکمونی نیست”، در حالی که نسل اول پر بود از توپ های ساده، توده های لجن و پرنده های کاملا معمولی.

خیلی ها تو ذهنشون یک تصور مشخص دارن از این که پوکمون باید چی باشه، و همین باعث میشه با معرفی چیزی مثل Bramblin یا Klefki واکنش منفی نشون بدن. چون باهاشون بزرگ نشدن، پس از نظرشون بد محسوب میشن.

مگا ایولوشن ها حتی شرایط سخت تری دارن، چون دارن روی طراحی های محبوب و خاطره انگیز دست میذارن. طرفدارهای قدیمی معمولا در برابر تغییر مقاومت میکنن، حتی وقتی خودشون مدام درخواست تغییر دارن. نتیجه اش این میشه که مگا ایولوشن های جدید بعد از فقط ۱۰ ثانیه حضور تو یک تریلر، تو اینترنت نابود میشن.

آیا این برخورد منصفانه است؟ نه، مخصوصا وقتی بازی هنوز منتشر نشده. اما این همون ریسکیه که Game Freak همیشه موقع اضافه کردن چیز جدید به یک مجموعه قدیمی قبول میکنه. طرفدارها سال ها به این موجودات نگاه کردن و هر تغییری قراره با واکنش سرد و حتی متکبرانه روبه رو بشه، مخصوصا اگه طراحی ها تنبل به نظر بیان.

مگا ایولوشن های واقعا خلاقانه میتونن از این موج منفی فرار کنن

به نظر میرسه مطمئن ترین راه برای در امان موندن از خشم طرفدارها اینه که یک مگا ایولوشن تبدیل به میم بشه. این اتفاق برای Mega Victreebel افتاد. تریلر عجیب و خلاقانه اش باعث شد خیلی ها آرزوی یک بازی ترسناک بقا با پوکمون ها رو بکنن. طراحی خنده دارش، با اون جای گذاری عجیب تاک دور گردن، باعث شد حسابی متفاوت دیده بشه. ناگهان پوکمونی که بیشتر به خاطر صداهای عجیبش تو انیمه معروف بود، تبدیل شد به یکی از جذاب ترین ها.

Mega Starmie شاید بزرگ ترین برنده میم شدن باشه. وقتی برای اولین بار مشخص شد مگا ایولوشنش فقط پاهای بزرگ تر بهش میده، خیلی ها حس ترس و چندش داشتن. اما وقتی وارد بازی شد و مردم شروع کردن به ادیت کردنش تو عکس ها، همون عجیب و غریب بودنش باعث شد محبوب بشه.

و این دقیقا نکته اصلی ساخت یک مگا ایولوشن خوبه. فقط اضافه کردن چند تکه ساده یا عوض کردن رنگ ها، بیشتر خشم طرفدارهایی رو در میاره که دهه ها به یک طراحی عادت کردن. مگا ایولوشن زمانی جواب میده که کار سرگرم کننده ای انجام بده، نه این که فقط وسیله ای برای آمار بهتر و فروش مرچ جدید باشه.

منبع : escapistmagazine